
Gleðileg jól

Karldurgurinn þreif eldhúsið um helgina og setti upp jólagluggana í eldhúsinu og borðstofunni og eins og venjulega er þetta mega flott hjá honum.
Þessi jólahefð hefur spilað stórt hlutverk í aðventunni og við eigum öll hlýjar og skemmtilegar minningar frá morgunstundum þegar gáð var með miklum spenningi hvernig pakki hefði komið á strenginn um nóttina.

Heilinn í mér er eiginlega hættur að virka af nokkru viti. 




| Þegar yngsti sonurinn var skírður var doktorsneminn rétt að verða 4ra ára gömul.' Hann var skírður á afmælisdaginn hennar. Hún vildi láta skíra sig aftur. Var ekki sátt við nafnið sitt sagði hún, fannst það ekkert flott. Við ræddum þetta fram og til baka og hún var alveg glerhörð. "hvað viltu þá heita" spurði ég í þeirri von að þetta væri hugmynd út í loftið hjá henni. "GIRMA!" kom svarið um hæl. Ég hélt niðri í mér hlátrinum, þetta var gælunafn sem ég notaði stundum á hana og hafði líka komið fram í einhverri sögubók sem hún hafið gaman af. Samþykkti með undanfærslum svo ég gæti haldið áfram við undirbúning fyrir skírnarveisluna. Hún elti mig fram, ákveðin mjög og sagði "þurfum við ekki að gera eitthvað?". "Gera eitthvað?" spurði ég. "Já, við verðum að tala við prestinn og láta hann vita hvað ég á að heita!" Hún heitir ennþá Auður Elva en mig minnir það hafi kostað töluverðar fortölur að fá hana ofan ef þessu. Hún var nefnilega og er skýr og ákveðin dama! Doktor Girma Vignisdóttir hjómar dálítið sérkennilega :) |

Gamli ofninn var rifinn út og helluborðið líka.
þá kemur í ljós að það er bara ætlast til þess að ein græja sé í sambandi við rafmagn!!!!
Gamla helluborðið var tengt í ofninn og ofninn svo í rafmagn!
Rafvirki óskast í hvellil!
Við karldurgurinn versluðum spanhelluborð og blástursofn í dag.
|
| Ég er með tvær risastórar bólur á hökunni! Mér finnst út í hött að ömmur fái unglingahormónabólur! Hvert fer ég eiginlega til að kæra þetta óréttlæti??? |
Það er nefnilega ömmudekurdagur í dag :)| Talaði við jafnaldra vinkonu mína í morgun. Hún er klár og ferlega vel gerð manneskja. Við erum sammála um að það að vera á fimmtugsaldri er ekkert grín. Geðið flýgur um í hormónaflippi, sálin hristist og allt veldur manni djúpum analískum pælingum um tilveruna og manns eigin stað í þessari tilveru. Hvers vegna gerði maður þetta, hvers vegna virkaði þetta svona og hinsegin, af hverju verða hlutirnir öðru vísi en maður ætlaði og hvers vegna kemur manni svona margt á óvart? Það líður varla sá dagur að við lendum ekki í einhverju formi af miðaldra krísu. Áhyggjuleysi unglingsáranna er sem sagt liðið hjá. Og ég sem hélt að allt yrði svo skýrt og greinlegt þegar maður yrði fullorðinn. Einfalt, klárt og maður yrði öruggur með sig og með allt á hreinu. Mér líður eins og óöruggum, týndum unglingi með bólur í leit að sjálfri mér og meiningu lífsins. Lækningin felst í því að hitta litlu fjölskylduna, horfa á myndir af þeim og gleðjast yfir því að vera ættmóðir. Og þvílík fjölskylda. Sonur minn og tengdadóttir gætu tekið fólk á námskeið í að vera par, foreldrar, ástfangin og hamingjusöm. Þau sameina alla í kringum sig og litla piltinn sem verður skírður um næstu helgi. Ég er yfir mig glöð að litli ömmustrákurinn minn á fullt af ömmum og öfum úr öllum áttum og að hann fái að njóta þess að allir séu glaðir og hamingjusamir yfir honum. Að faðir hans sé stoltur af uppruna sínum og öllum sínum aðstandendum. Ömmudrengurinn á alla uppskeru heimsins skilið. Bárðdælsk svið mega alveg vera BEST :) |
| Í Fréttablaðinu í dag á bls. 10 er stutt klausa um innanlandsflug í Bandaríkjunum. Það þurfti að fresta þessu flugi yfir nótt þar sem kona nokkur var óánægð með sex karlmenn sem töluðu arabísku í flugvélinni. Mennirnir og konan voru yfirheyrð og í ljós kom að þetta voru fransk/bandarískir menn á leið heim úr æfingabúðum bandaríska hersins og voru á leið í Írakstríðið. Það fyrsta sem mér datt í hug var hvort móðursystir mín hefði kannski verið í USA. Við fórum nefnilega saman til Spánar fyrir nokkrum árum og einn morguninn var hún á leið ásamt dætrum sínum út í sundlaugargarð. Skyndilega sviptist upp hurðin að hótelíbúðinni og hún kom æðandi inn með dæturnar í traustu handabandi á eftir sér. Panik svipurinn var ólýsandi. "ÞAÐ VAR ARABI Í LYFTUNNI" "VIÐ VERÐUM AÐ SKIPTA UM HÓTEL" "ÞAÐ ERU HRYÐJUVERKAMENN HÉRNA" Mér tókst fyrir rest að róa hana niður og við héldum áfram dvöl okkar á Arabastaying hótelinu án allra hryðjuverka. Veslings maðurinn, hann má þó þakka fyrir að hún réðist ekki á hann vopnuð borðhníf eins og tengdapabbi Lovísu gerði í bók Auðar Haralds "Hlustið þér á Mozart". Eiginmaður Lovísu hafði gefið henni ferð til Spánar og verið svo vænn að láta foreldra sína fylgja með. Aldraða íslendinga sem aldrei höfðu erlendis komið. Eftir mikið bras og vandræði, vegna sérkennilegs ótta tengdapabbans við ræningja, hryðjuverkamenn og hrapandi flugvélar komast þau til Spánar. Við morgunverðarhlaðborðið rekst tengdamamma á svertingja, þann fyrsta sem þau hjónin berja augum, hljóðar upp fyrir sig "morð, nauðgun, árás" og tengdapabbi kemur henni til varnar vopnaður borðhníf. Auður Haralds er snillingur og "Hlustið þér á Mozart" er ein fyndnasta bók í heimi! |