Aðfangadagsmorgunn :)

Klukkan er hálfsex og ég er vöknuð!
Í fyrrdag sátu vinir hér og við spjölluðum við kertaljós og kökur.
Einum fannst ég hlyti að vera stressuð fyrst ég svæfi svona lítið.
En yngsti gesturinn mótmælti. "Hún er ekkert stressuð, hún er bara svo spennt"!
Og það er alveg rétt. Ég verð barn í mér þegar kemur að jólunum og börn vakna yfirleitt extra snemma í desember. Um leið og ég fæ einhverja meðvitund er ég sprottin upp eins og stálfjöður því það ERU AÐ KOMA JÓL!!!
Hahahhahahhahaha!
Í gær, á Þorláksmessu var yndislegt.
Ég plokkað og litað nágrannakonu mína og fékk mér svo kaffibolla með henni.
Döðlubrauðin fóru svo í ofninn og fyrstu vinirnir mættu í kaffi, Jónsi með kærustuna. Þau voru leyst út með paté og lauksultu.
Næst elduðum við skötu!
Minn biti var algjört lostæti, Matsveinaneminn svitnaði og táraðist yfir sínum og þegar við athuguðum málið var hans svona margfalt sterkari en mín en báðar voru sjúklega góðar!
Næst verður tekinn hnoðmörinn á þetta!
Elsti sonurinn kom og við spiluðum dröguvist. Ég vann 4 spil á móti hverju einu sem hann vann. Mikil æfing sem barn við að spila þetta við hana systur mína hefur átt sinn þátt í því!
Homminn og verkalýðsfrömuðurinn komu við á leið í sveitina, afhentu pakka og tóku með sér pakka (gleymdu næstum báðum atriðum).

Svo kom kvöld!
Við settum á bakka döðlubrauð og smér, baguettesneiðar, heimagrafinn lax, heimagerða graflaxsósu (snilldarsósa matsveinanemans), reyklaxamús og piparrótarsósu, heimagert kjúklingalifrarpaté (aftir snilldarframlag nemans), heimagerða rauðlaukssultu, kiwisultu og chilisultu (tengdadóttirin og sonurinn) og hrúgaða bakka af 9 smákökusortum hvorri annarri betri :9
Tengdaforeldrar sonarins mættu, Jón Þó, Ásta og elsti sonurinn með frú og ömmustrák sem elskar lagið um Leppalúða með Baggalút og biður um það um leið og hann er kominn inn úr dyrunum.
Strípalingurinn og himnalengjan hennar komu líka og við áttum yndislegt kvöld hlaðið hlátursköstum og heitu súkkulaði!
Ég elska Þorláksmessu!
Og í kvöld eru JÓLIN!
Gleðileg jól!

Meira jóla!

Ég fékk hugmynd fyrir doktorinn minn. Smá viðbót í jólapakkann sem fer vel í maga.
Setti það sem ég þarf á innkaupalistann fyrir morgundaginn.
Ég held hún verði frekar sátt!

Og meira um þetta yndi sem ég elska í ræmur!
Bíllinn minn er bónaður og póleraður í ræmur!
Hann gerði þetta í vikunni meðan ég var í vinnunni!

Ég held við höfum verið smíðuð fyrir hvort annað og það sem er svo magnað er að þetta "ekki jólabarn" er farinn að missa sig í jólapælingum og ætlar að fara í verslunarleiðangur í næstu viku og versla smá viðbótargjafir fyrir unglinginn og ömmustrákinn svona prívat frá sér og ég má ekkert að því koma eða vita!

Svo þykist hann ekki fíla jól! Je ræt!

Jóla jóla ........ bjór!

Ég get ekki sofið!
Sofnaði hálf tólf, vaknaði um þrjú og sit hér við tölvuna, flakka um á netinu og sötra jólabjór frá Viking og fæ mér stöku bita af jólasíld með rósapipar frá Ora. Namm!

Ástin mín sefur.

Í dag bættist nýtt tæki í fjölskylduna. Frystikista.
Electrolux, 210lítra, leysir nú frystiskápinn, Whirlpool draslið af hólmi. Skápurinn entist í 4 ár og svo dó í honum heilinn!
Ég veit að þessi kista á eftir að lifa í hundrað ár.

HRingdi heim í dag úr vinnunni til að taka stöðuna.
"já, kistan er komin og passaði inn, ég veit ekki hvernig gengur að koma hurðunum upp aftur og það er allt í rúst! En, þú bara slakar á og ég klára þetta"
Ég mætti heim, frekar mikið ægilega uppgefin eins og fylgir þessum síðustu vinnudögum fyrir jól, og það var nánast allt í orden.
"Hva? var ekki allt í rúst?" spurði ég og dáðist að framkvæmdunum. "jú, það er það, ég er alveg að verða búinn, sestu nú og fáðu þér kaffi".
Þessi elska. Hann sá fyrir sér að þetta yrði meira mál í frágangi en það reyndist vera og sá mig líka fyrir sér fá kast og tuða um aðkeypta iðnaðarmenn og svo framvegis í ljósi ótrúar minnar á karlkynið sem tilkomið er vegna fyrri reynslu af getulausum karlmönnum!
Þetta var allt í orden!
Kistan gengur, kompan er þrifin allan hringinn, allt á réttum stöðum og skipulagið í botni, frystirinn á ísskápnum meira að segja afþýddur og klár fyrir sörur, villimousse, graflax, laxamús og svo framvegis!
Og það ótrúlega!
Ég kom ekki nálægt þessu fyrir utan að raða nokkrum hlutum í hillur sem MÉR VORU RÉTTIR!!
Er nokkur furða að ég elski þennan mann!
Já og bjórinn er fínn, jólajósin loga, allt er með ró og spekt og mér líður svoooooo vel!

GOOOOOOOOOOOOOOD MOOOOOOORNING!

Jahá!
Nú er maður loksins orðinn elliær!
Vöknuð og eldhress klukkan hálfsex!
Búin að fá endalausar snilldarhugmyndir að jólagjöfum í morgun/nótt.....sem mig vantaði ekki því ég er búin að ákveða jólagjafirnar í ár........ og á ekki pening til að kaupa aðra umferð á línuna!
Ég hlakka rosalega til í dag.
Einn af mínum uppáhaldshöfundum les upp úr nýjustu bókinni sinni í dag, Vilborg Davíðsdóttir úr "Auði".
Svo ætla ég að skreppa í smá leiðangur að versla verðlaun fyrir duglegasta nemandann minn en hún er búin að fá yfir hundrað jákvæðar athugasemdir í vetur fyrir góða ástundun og hegðun!
Ég ætla líka að grípa jólagjöf handa doktornum mínum í leiðinni :)
Og kaupa einn hlut í viðbót sem tengist jólunum örlítið!
Ég elska jólin!!!!

EEEERIDDA MUUUUUUUUUU???

Sko!
EFtir að við komum úr vínkynningunni (lesist grappa/rauðvínsdýrindinu og klámsögunum af Fransa kóngi) fórum við beint á steikhús (sem fjöllyndi hótelstjórinn mælti með)!
Þar er svona kjötborð eins og í heldri verslunum á landinu kalda.
Svo velur maður hvað maður vill éta, hversu mikið steikt það á að vera og svo er það grillað ofan í mann.
"É MUUUUUUU"? spurði ég (lesist lék ég fyrir) afgreiðslumanninn!
Stefanía dó úr hlátri og sagðist þakklát fyrir að ég var ekki að reyna að fá svínið!
Jújú, þetta var "muuu" svo við hófum að panta. Þetta var skítódýr staður og allskonar pinnar og rúllur og kjötdæmi og pylsur (heimatilbúnar) í borðinu.
Vér íslendingar vorum svöng og nett í kippnum svo við pöntuðum borðið! ALlt nema einhver svínarif og kálfabein sem okkur fannst ekki sérlega spennandi.
Jú, salat fyrir 2 líka og 2 skammta af frönskum og Jói pantaði EINA GRANDE KÓK!!!
Kókið grande reyndist vera tveggja lítra kókflaska!!!!!!
Frönskurnar komu á stærðarinnar fati fyrir 6 manna fjölskyldu og salatið hefði dugað heila helgi á McDonalds á Íslandi, helgina sem staðurinn lokaði og mest seldist!!!!
Þarna sátum við!
Svöngu skinnin rétt við skál með franskar, gras og gos fyrir heilan ættbálk og kjöt, pylsur, pinnar, vefjur og rúllur byrja að berast á borðið.
Stúlkan færði sumt niður á stól. Borðið var ekki nógu stórt.
Þegar við héldum þetta gæti ekki versnað og vorum byrjuð að reyna að troða í okkur dýrindinu kemur enn eitt fatið!
NEI; við pöntuðum þetta sko ekki! Hlussufat af kjötbollum!!!
ÞETTA VAR Í BOÐI HÚSSINS! SENT MEÐ BROS Á VÖR FRÁ GRILLMEISTURUNUM!

Það þarf ekki að taka það fram, við sprungum!
Ég var td. svo södd að mér var illt í handleggjunum, sérstaklega þeim hægri!

EN, við fórum hinsvegar aftur og vorum voða pen þá og pöntuðum bara eina steik á mann!
"Hæ" sagði þjónustustúlkan þegar við örkuðum inn og brosti innilega. Ætlaði ekki að trúa því að við ætluðum bara að fá steikina og EINN skammt af frönskum. "Viljið þið ekki kjötbollur"

Þrátt fyrir að við neituðum og strykjum magann mætti kjötbollufatið á borðið og hún brosti afsakandi!
SKO í boði hússins!!!

Arrividerci!
Hollendingarnir mættu svo og þótt mikið af því sem fram hefur farið síðan þau mættu á svæðið sé ekki prenthæft þá mun ég reyna að koma einhverju hér að!

Ciao!
Nördinn sem nú er ítölsk sjónvarpsstjarna í orðsins fyllstu!!!

Vínkynning ofl. fjör!

Managerinn vinur okkar á hótelinu hefur alveg tekið okkur að sér. Hann er alveg duðdómlega fallegur maður og á dætur út um allan heim!
Langar að sjálfsögðu að koma til Íslands!!!
Well!
Hann fór með okkur til vinar síns sem er með einu stóru vínyrkjuna hér í héraðinu.
Ótrúleg ferð!
Monsjör Botrugno tók ógurlega vel á móti okkur og sýndi okkur víngerðina sína. Okkur var kennt að smakka, meta og skoða yndisleg rauðvín af lífi og sál að ítölskum hætti. Herra Botrugno talaði bara ítölsku og managerinn okkar túlkaði yfir á ensku eins hratt og hann gat því vínmeistarinn, sannur ítali, talaði á 300 km. hraða.´
Í miðri smökkun og frásögn af brúðkaupi Fransiskós konungs, réttara sagt brúðkaupsnóttinni sem þessi Fransi eyddi með ýmsum öðrum konum en eiginkonunni reif vínmeistarinn allt í einu í Stefaníu og dró hana af stað upp einhvern örmjóan og glæfralegan hringstiga. Við Jói óg managerinn héldum í humátt á eftir tilbúin að skerast í leikinn ef hann ætlaði sér að eiga "brúðkaupsnótt" með Stefaníu uppi á háalofti. Hann arkaði upp endalausar tröppur (ég ruglaðist í talningunni en held þær hafi verði vel á fjórða hundraðið og við á eftir. Við enduðum uppi á þaki þar sem hann réðst merkilegt nokk ekki á Stefaníu heldur lýsti fyrir okkkur athæfi þessa kynóða Fransiskós af ákafa.
Túlkurinn túlkaði ekkinema fimmtu hverja setningu svo ég held við höfum misst af mjög djúsí frásögn.
Vínsmökkunin endaði á aldeilis frábæru grappa, kossum og loforðum um að koma aftur og smakka meira!

Við fórum svo beint úr vínsmökkuninni á Steikhús sem managerinn benti okkur á en frásögnin af því kemur síðar því ég er að fara í ítalska tívíið! LIVE!
ARRIVIDERCI!

Þjóðarsport suður ítalskra karlmanna!

Við Stefanía röltum af stað á laugardeginum að skoða Brindisi. Rétt hjá hótelinu er stórt og fallegt torg með gosbrunnum og þar klófesti fyrsti ítalinn okkur. Dvergvaxinn tónlistarmaður sem sagði okkur allt um sjálfan sig án þess við værum neitt að biðja hann um það. Hann næstum límdist fastur við okkur en af því hann þurfti heim til að borða pasta, horfa á sjónvarpið og þjást fyrir listina þá gátum við haldið göngunni áfram....... um stund!

Næst sáum við þessa svaka flottu löggur og óvitarnir við ákváðum að smella af þeim mynd. Well, ekki beint það gáfulegasta. Þessir "carabinieri" tóku okkur umsvifalaust í þriðju gráðu yfirheyrslu! Hvaðan vorum við, hvað vorum við að gera hérna, áttum við börn, komum við til að búa til börn, eiginmenn osfrv. Ég mundi setningu frá Ítölsku tíma "Io sono sposata" (ég er GIFT) en Stefanía slapp ekki! ÞEgar þeir vissu að hún væri á lausu heimtaði annar símanúmerið og þá fyrst fórum við að svitna. Það er nefnilega eitthvað bilerí á öllu símadæmi hér og við getum bara notað símana endrum og sinnum eða ekki neitt. Sama hvað er slegið inn. Carabinierinn sló númerið inn og prófaði strax að hringja. Það virkaði ekki. Hann náði næst í löggusímann og þegar hann virkaði ekki heldur skipaði hann Stefaníu að hringja í sig! Þegar við vorum orðnar úrkula vonar um að enda ekki á því að verða handteknar vegna rangra símaupplýsinga komu einhverjir kallar sem þurftu á þeim að halda. Fjúkk!

Það sem er hinsvegar öllu verra mál er að ef þeim tekst að komast í gegn og hringja til Íslands þá hringja þeir í dóttur Stefaníu því hún ruglaði saman sínu númeri og dóttur sinnar!

Næsta umsátur átti sér svo stað niðri við höfnina meðan við biðum eftir vatnastrætó! Kolsvartur rastafari með eldrauð augu heimtaði að við tækjum hann að sér, færum með hann til íslands og svo yrðum við vinir forever. Við gætum opnað hjörtu vor, lokað augunum og treyst honum og svo allir lifað sáttir að eilífu!

Hann sagðist nefnilega sjá það vel að við værum góðar manneskjur sem gætum vel tekið hann með okkur HEIM til Íslands sem hann hafði bókstaflega ekki hugmynd um hvað eða hvar var!

Stefanía bauð honum facebook adressuna sína en það fyrirbæri hafði hann aldrei heyrt af. Við hentum okkur um borð í vatnabussinn og laumuðumst svo framhjá honum því við sáum fyrir okkur að við losnuðum aldrei við hann ef hann fengi færi á okkur aftur.

Nú þorum við Stefanía ekki út úr húsi nema með Jóa með okkur sem Bodyguard!

Paola, gestgjafinn okkar, sagði okkur reyndar að við skildum alveg vera klárar í slaginn því það væri þjóðarsport hérna að reyna við allar erlendar konur!

Amen!

Vínkynningarsagan næst en það var ákaflega ítölsk og svolítið fyndin upplifun!

Arrividerci!

VIVA ITALY!

Föstudaginn 13. nóvember lögðum við þrír kennaralingar af stað í Comeniusarleiðangur til Ítalíu. Fyrsta flugið, með Iceland Express, gekk ljómandi vel fram að loka mínútunum. Þá veiktist farþegi og sjúkraliðar, slökkvilið og læknar mættu á staðinn og við biðum þangað til öllu var óhætt og okkur hleypt út að aftan. Ég held/vona að það hafi verði í lagi með manninn fyrir rest.
Eftir þessa ferðabyrjun gekk flugið með British Airways til Bologna ágætlega fyrir utan lítilsháttar uppákomu með Sherry pela í vopnaleitinni. Því máli var reddað hratt og dvölin á Gatwick varð einfaldlega skemmtilegri fyrir vikið......fyrir suma amk.
Til Bologna komumst við og biðum og biðum og biðum eftir vélinni með Ryan Air til Brindisi. Fengum svo forgang í tékk inn og út og niður í hálfgert dýrabúð á flugbrautinni þar sem við biðum eftir að hleypt yrði um borð og þá byrjaði fjörið!
Flugþjónarnir voru ítalskir folar með syngjandi steggjarödd í hærri kantinum og maður minn, þeir notuðu röddina!
Eftir að þeir höfðu hent okkur í sætin gaf flugstjóri dauðans í og við þeyttumst af brautinni. Flugþjónarnir tóku þá til við að kynna framboð veitinga í vélinni, fríhafnarsölu, öryggisatriði, flutíma, hitastig, veðurfar, stjórnarfar, lesefni, gerfisígarettur, tilboð og hitt og þetta af gífurlegum eldmóði. Þeir gengu svo langt að rífa heyrnartólin úr eyrunum á Stefaníu því það væri bara ómögulegt fyrir hana að heyra í þeim ef hún væri með þessi tól í eyrunum.
Svo slökktu þeir ljósin og tilkynntu með dramatískum áherslum að nú tæki við klukkustundar flug... IN THE HOUR OF DARKNESS! Ég fékk svo alvarlegt hláturskast að þeir efldust um helming. "SKAFMIÐAR! SKAFMIÐAR!! ÓTRÚLEGIR VINNINGAR! FRÍAR FLUGFERÐIR MEÐ FLUGFÉLAGINU "IN THE HOUR OF DARKNESS".
Eftir að þeir höfðu selt skafmiða, safnað fyrir bágstödd börn í Brindisi og tilkynnt löngum orðum að einhver farþegi (ekki ítali nota bene) hefði unnið í skafmiðalottóinu og GEFIÐ ÞEIM vinninginn (skiljanlegt því það ferðast varla nokkur ótilneyddur tvisvar með þessum ítalíulúðrum) byrjuðu þeir aftur!
Stefanía sem hafði gert enn eina atlöguna við að horfa á og hlusta á despó í tölvunni, með heyrnartólin í botni, varð eitt spurningamerki. "Hvað nú". Hún var með stillt í botni en lúðurdósirnar ítölsku yfirgnæfðu samt Bree Hodgins!
"FORTUNE COOKIES! FORTUNE COOKIES" Nú stóð til boða að kaupa pakka með 3 spákökum með ofboðslega flottum flugvinningum með "flugfélaginu ofanskráða" nú eða fá einhverja fádæma álitlega forspá (eins og til dæmis, þú kemst lífs af úr þessu snarbrjálaða flugi)! Þeir náðu bókstaflega að tala/öskra flugvalla á milli eða í nákvæmlega 65 mínútur! Og þeir töluðu ekki lítið hátt!
Fleiri ákaflega áhugaverðir atburðir bíða frásagnar eftir að komið var til Brindisi en ég er að fara með Managernum á hótelinu í vínskoðunarferð svo more later!
EN man! það er ekki atburðalaust í þessari ferð og Ítalir eru verrrí spesíal male animals my friends!
ARRIVIDERCI!

Ohh, var búin að gleyma Ikea!

Átti yndislegt kvöld í gær með vinum, sushi, Tom Yum súpu og himneskri súkkulaðitertu.
Sofnaði þrjú eftir Law and Order gláp með strípó.
Matsveinninn var í dyravörslu og skreið inn um sjö.
Ég er pikkföst og beygluð af gigt og ætla að skríða upp í sófa undir teppi og horfa á meira law and order!
Kem hingað til að slá um mig sælunni af gærkvöldinu og rólegheita degi framundan og þá!
IKEA!
úfffffffffffffff en það er opið til sjö og ég plata matsveininn bara í bíltúr með mér seinni partinn ;) Hleyp inn, target on, upp rúllustigannn, niður stigann, gegnum eldhúsdótið og inn mottumegin og þaðan í lampadeildina, til baka, gegnum kerti og skrautdót og beint að kassa með fenginn!
Ætti ekki að taka langan tíma og ekki að vera alltof þreytandi.

Málið er að fyrir mína vefjagigt eru ferðir í moll og verslanir eins og Ikea algjört eitur og heilsan gjörsamlega hrynur við stystu ferðir á þessa erfiðu staði!
Ég get unnið heilan vinnudag og orðið minna þreytt og minna verkjuð en eftir hálfrar klst. ferð í verslanir og moll!

Ætli Ikea sendi heim þrjá skerma?

Ikea seinna...

það er opið í Ikea á sunnudögum, fer þangað á morgun.....endar með því að ég fer ekki neitt!

Ætli þeir sendi heim á höfuðborgarsvæðinu þrjá lampaskerma?