mánudagur, 31. ágúst 2009

Aldrei að gera í dag það sem þú getur gert á morgun!

Ég þarf að fara að skoða og velja eldavélar á morgun.
Fer í Ikea í leiðinni.
Sinni nokkrum öðrum verkefnum samhliða.
Ég er sveitakona og fer ekki út úr hverfinu mínu nema brýna nauðsyn beri til og er þá búin að safna verkefnum.
Ikeaferðin sem varð að gerast í dag gat færst til morguns og ég er alsæl á leið í heitt bað, svo ökutíma með Gudda mínum, kitchen Nightmares og the bachelorett og svo borðum við súpu og samlokur um tíu!
Það er svo undarlegur tími á öllu hérna vegna skólavistar bifvélavirkjans verðandi matreiðslumannsins ;)

Það er heitt

og mig langar í sígó!
bilaður dagur í dag bjargar sálinni en Ikeaferð sem er óhjákvæmileg rústar henni örugglega í lok dagsins!
Ikea is an Evil place!

mánudagur

og ég ýtti 3svar á snooze takkann.
Þetta geri ég aldrei.
En ég er ofboðslega mikið þreytt þótt ég hafi ekki sofnað neitt sérlega seint í gærkvöldi.

Undarlegt að bæði húðin á mér og hárið lítur verr út en ever og þetta á allt saman að vera betra og fallegra í reykleysinu!
Hárið á mér hefur bara aldrei verið eins líflaust og ljótt og núna.
Það er allt í lagi, ég er þá bara jafn ljót að utan og innan þessa dagana!
URRRRR

sunnudagur, 30. ágúst 2009

Yndislegir nágrannar

Ég á yndislega nágranna :)

21 dagur af skelfingum að baki

hversu margir eru framundan?
Ég var við það að tapa glórunni í gær.
Eirði ekki við neitt.
Endaði í brjáluðum hjólatúr, kom heim kófsveitt og másandi og þreif allt sem fyrir mér varð þangað til ég varð svo þreytt að ég valt út af.

Í dag tókst mér að eyða nánast hverri waking moment í að vinna. Búa til fullkomnar áætlanir, uppskriftir, plön, matseðla, námsbækur, nýtt efni ofl. í tölvunni meðan sólin skein úti.

Þorði ekki að stoppa því þá tók vanlíðanin yfir um leið.

Nú er klukkan korter í níu og á morgun er vinnudagur!!!!!!!!!!! JESSSSSSSS ég get fljótlega sofnað!

Guði sé lof fyrir að þessi helgi er næstum búin.

Ég er uppfull af reiði, hatri og sársauka.
það rífur upp gamla vonda hluti í sálinni að takast á við þetta.

Mig langar ekki að hætta að reykja en ég verð að gera það.
Næst kýs ég hvern þann flokk sem lofar að lækka verð á tóbaki!!!

laugardagur, 29. ágúst 2009

Sótsvartar pælingar

BARNIÐ BORGAR
1. ) Ef foreldri þarf að velja milli þess að kaupa sígarettur eða mat fyrir barnið/börnin sín reyna 99% allra foreldra að sleppa sígarettunum og kaupa mat í staðinn.
Útkoman er að foreldrinu líður skelfileg í fráhvörfum og á erfitt með að sinna krefjandi foreldrahlutverkinu = barnið fær að borga brúsann.

2.) Foreldrið fellur, meikar ekki vanlíðunina og horrorinn sem fylgir fráhvörfunum og þeirri undarlegu líðan sem SUMIR virðast eiga við að stríða við að berja sig frá reykingunum (með og án lyfja). Foreldrið á ekki fyrir mat ofan í barnið og hrynur andlega að auki yfir að bregðast barninu og klikka á reykleysinu = barnið borgar brúsann tvöfalt.

3.) Foreldri notar nikótíntyggjó, úða, munnsogstöflur, munnstykki eða fer á lyfjakúra (champix ofl.) til að hætta. Það kostar alla peningana sem á að spara við að hætta, barnið fær engan mat og foreldrið hrynur = sama og í dæmi 2 BBB2 (barnið borgar brúsann 2falt)

Reykingar eru heilsufarsvandamál sem kosta ríkið voða mikla peninga sem ríkið reynir að borga með álagningu á sígarettur.
Well! Ef ég ætti lítil börn þá þyrftu þau aðstoð sérfræðinga því móðir þeirra er við það að tapa geðheilsunni alfarið. Hefur enga þolinmæði í neitt, grenjar heilu klukkustundirnar, getur ekki hugsað, finnst ALLT gjörsamlega ömurlegt og er með öllu algjörlega óhæf til allra verka og samskipta fyrir utan vinnu!

Þeir sem ég hef talað við sem hafa hætt að reykja skiptast í 5 flokka:

1. flokkur: Hættu að reykja á hnefanum og fannst það bara SKÍTLÉTT og hafa aldrei átt neitt erfitt eða langað í sígarettu. Til hvers í fjandanum var það að reykja í upphafi? for show or some? Það hefur amk ekki verið neitt sérlega háð því greinilega og hefði því bara átt að sleppa því með öllu! Forheimskt pakk sem áttaði sig ekki á því að það gat vel sleppt þessum óholla og RÁNDÝRA viðbjóði.

2. flokkur: Þeir sem hættu að reykja með tyggjóinu og fannst það ekkert svo erfitt. Éta enn tuttugu tyggjó á dag tuttugu árum síðar en langar EKKERT í sígó!

2.flokkur: hættu að reykja one way or the other og fannst það bilað erfitt, eru reyklausir en berjast við fráhvörf og vanlíðan allt að 5 -15 árum eftir að þeir hættu. Árafjöldinn virðist ekki skipta máli, þig langar bara alltaf að reykja! Þótt það komi fleiri dagar án stöðugrar löngunar!

3. flokkur: þeir sem hættu með einhverjum hætti, börðust og berjast baráttunni af öllum kröftum, falla á fylleríum en halda baráttunni samt áfram.

4.flokkur: þeir sem reyna stöðugt að hætta en ráða ekki við meira en max 2-5 daga í hverri tilraun.


Mér finnst:
Lækkið verðið á tóbaki svo foreldrar þurfi ekki að velja milli fíknarinnar og þess að fæða börnin sín!!!!!!!!!! Rökstuðningur: dæmi 1. 2. og 3!
EÐA
Bannið hreinlega innflutning og sölu á öllu tóbaki! Marijúana er ólöglegt og fjandinn má eiga mig ef það er eitthvað óhollara en tóbak og áfengi sem er löglegt en rústar og hefur rústað heilu fjölskyldunum frá upphafi mannkyns! Og er ekki síst að gera það núna á krepputímum!

Ég er enn reyklaus helvítis helvíti og ég er það af því að ég neyðist til þess vegna þess að sígarettur eru svo dýrar!
Ef ég ætti skítnóg af peningum myndi ég reykja non stopp!
Mér finnst áhugaverðara að lifa lífinu hamingjusöm en að lifa því sulking and suffering 24/7 þótt það kosti að ég lifi því einhverjum árum styttra!

Bara ef ég hefði aldrei byrjað!!!!

Ég ELSKA SÍGARETTUR!!!! OG MÉR FINNST LÍFIÐ VIÐBJÓÐSLEGT ÁN ÞEIRRA!


Gæti ég ekki orðið helv. góð forvörn gegn reykingum? Hey, langar þér að líða ALLTAF illa? Kveiktu þér þá í!!!! GO for it! Ef þú drepst ekki úr reykingunum sjálfum þá drepstu úr vanlíðan yfir því að reyna að hætta!

Jeyyyy!!!

föstudagur, 28. ágúst 2009

klukkan er sex

og ég er að borða agnarlítinn morgunverð.
Dagurinn er búinn að vera svo svakalega strekktur að það hefur enginn alvöru tími verið fyrr.
Hefði getað étið eitthvað í morgun en var of geðvond af reykleysi.

Í dag kenndi ég fullorðnu fólki að elda í fyrsta skipti (ég að kenna, ekki þau að elda) og það var alveg ógisslega skemmtilegt!
Massa karakterar í safninu og það heppnaðist allt frábærlega nema 2 brauð urðu aðeins of sölt!
Það verður áhugavert að sjá hvernig mæting og viðmót verður næstu 7 vikurnar hjá "óskabörnunum" mínum en þetta námskeið er í 8 vikur ;)

Ætli mar verði mjór af að éta ekkert?

Góðan helv. daginn

Opnaði augun um sex.
Leið fáránlega illa.
Eins og ég hefði ekkert sofið.
Þýðir ekkert að reyna að sofa.
Næ ekki andanum af vanlíðan og löngun í sígarettu.
Er svo pirruð, sár, svekkt, örg, aum og ónýt að ég vildi að ég gæti skotið mér með rakettu til hvergilands og haldið til þar.
En ég neyðist til að vera innan um fólk því ég vinn með fólki!

Við alla sem ekki reykja hef ég eitt að segja. Sleppið þessu helvítis helvíti alveg. Frá því að þið takið fyrsta smókinn eyðileggur sígarettan líf ykkar algjörlega SAMA ÞÓTT ÞIÐ HÆTTIÐ!.

H. h. H. h. H. URRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRR

fimmtudagur, 27. ágúst 2009

Annað fólk!

gerir mig glaða!
Eins og þessi elska sem kennir með mér.
Hún var búin að setja kaffi á vélina og vatnið í "haddna" dótið sem vatnið er sett í þegar maður lagar kaffi og líma gulan miða á "bara ýta á takkann"!!!

Ég ýtti og fékk ilmandi, sterkt og gott kaffi og tár í augun yfir gæskunni!


Það var ekki fyrr en töluvert seinna um daginn sem ég varð pirruð og ofbeldishneygðin rauk upp úr öllu valdi (sjá fyrri færslu)!

SUMT FÓLK!

Sumt fólk gerir mig brjálaða!
Fólk sem er svo upptekið af því að hafa einhvern tíma gert eitthvað sem því fannst ekki sérlega erfitt og piffar og puffar yfir þeim sem finnst eitthvað mál að gera það sama!

Fólkinu (sérstaklega helvítis kéllingartuðrum) sem hlussa út úr sér með yfirlætistón "hva! þetta er nú ekkert mál"

Lenti í svona helvítis kellingarpakki í dag sem fluðraði út úr sér, af eindæma kirtlakreistandi besserwissera, ég er best og veit allt og get allt best - betur - og langmest hroka og drullumallstón !"það er ekkert mál að hætta að reykja"!!!

(ég gubba næstum við að rifja upp tóninn og svipinn)

Ég hef gert margt og lent í mörgu um æfina sem mér fannst ekkert ægilegt mál sem öðru fólki hefði jafnvel þótt óyfirstíganlegt eða ógerlegt.

Ég er ekki sú manneskja sem geri ráð fyrir því að þótt ég hafi auðveldlega getað dílað við eitthvað erfitt eða framkvæmt einhver stórvirki að þá eigi sama við um alla.

Við erum jú öll fólk og allt fólk er mannlegt og engum líður eins.

Ég myndi aldrei óvirða aðra manneskju með því að TROÐA minni upplifun á einhverju upp á hana eða hann sem einu réttu eða mögulegu upplifuninni.

Eða sýna viðkomandi aðila þá óvirðingu að hrauna yfir hann/hana þegar viðkomandi tjáir sig um eitthvað sem því/þeim/henni/honum finnst erfitt, með tilsvarinu (og með attitjúdi takk) "hvað, þetta er ekkert mál"!

URRRRRR BARASTA!

Drullist til að halda því fyrir ykkur hversu auðvelt ykkur fannst að hætta að reykja!

Mér finnst til dæmis skítlétt að skipuleggja og elda veislu ofan í 200 manns en það er ekki þar með sagt að mér finnist að það ætti öllum að finnast það skítlétt!

Mér finnst sumt fólk ekki fallegt að innan!