Ég fór á málþingið í gær.
Vilborg Dagbjartsdóttir flutti opnunarræðu. Hún talaði um hvers vegna hún varð kennari og í lokin stóð troðfullur salurinn upp og klappaði henni lof í lófa af mikilli virðingu.
Mér finnst hún alveg stórkostleg og ég held að kennarar sem kenna af jafn mikilli ástríðu og hún séu mikill fengur fyrir börn og unglinga landsins.
Hún er hætt að kenna vegna aldurs en ég veit að það eru til fleiri kennarar eins og hún.
Ennþá
Ég skar, saxaði, mældi, skar meira, muldi og kreisti í 5 rétta indverska veislu í kvöld.
Á matseðlinum var tandoori kjúklingabringur, tandoori baunabuff, Chana Peshawari (kjúklingabaunir í cumin, garam masala ofl.), Kerala grænmetiskássa, Subsi (indverskt grænmeti með engifer, kóríander og hvítlauk), hýðishrísgrjón og naan brauð með kókos, garam masala og hvítlauk, raita og chutney úr rabbabara og döðlum.
Doktorsnemarnir voru í mat og Soffía, mamma hennar Helenu sem er vinkona doktorsnemanna og systir Helenu líka. Þær eru aðdáendur indverskrar matargerðar :)
Þetta var alveg einstaklega gott og ég skemmti mér konunglega í eldhúsinu mínu með alla potta og pönnur hússins í gangi í einu.
Það er eitthvað sérlega afslappandi við að skera niður grænmeti og mæla krydd.
Ilmurinn umlykur sálina og hlátur og ánægjuhljóð við matarborðið hlýja enn meira.
Ég anga eins og indverskur kryddmarkaður!
Við borðuðum í kvöld í annað sinn á nokkrum dögum nýstárlega útgáfu af kjöti í kálhaus.
Þetta er afspyrnugott, hollt og gaman að borða. Karldurgurinn, unglingurinn og ég, öll jafn hrifin ;)
Tekur líka mjög stuttan tíma að búa til.
Hér er uppskriftin!
Kjöt í kálhaus með austrænu ívafi ;)
½ laukur
1 lítið rautt chilli
3 sm. ferskt engifer
1 stórt. hvítlauksrif
3 msk. soya
2 msk. fiskisósa
1 msk. Agave síróp eða púðursykur
1 tsk. Sesamolía
Saxa lauk, chillí og hvítlauk fínt.
Rífa engiferið smátt á rifjárni.
Skella öllu í wok pönnu á háum hita.
Láta rétt svitna í gegn og hella þá hakkinu yfir.
Svissa hakkið og bæta soya, fiskisósu, agave sýrópi og sesamolíu út á.
Bera fram með þessu:
Jöklasalati
Smátt söxuðu chillí
Skáskornum vorlauk
Fersku kóríander
Baunaspírum
Sweet chilisauce eða önnur góð austurlensk sósa í flösku.
Losið jöklasalatið sundur þannig að það myndi hálfgerðar kálskálar.
Moka hakki í og raða svo hinu dótinu ofan á.
Skella sósu eftir smekk með og vefja kálinu saman þannig að þetta verði eins og grófar kínarúllur.
Borða með fingrunum!
Þetta er svo gott að það er engu lagi líkt og það tekur enga stund að útbúa þetta!
Ef einhver prófar, þá endilega segið mér hvernig ykkur fannst. Það má auka eða minnka allt sem sett er í hakkið en það má ALLS EKKI sleppa fiskisósunni (Thai choice eða eitthvað svipað).
Við karldurgurinn fórum í mat til Þorleifs, Nadine, Einars, Esterar og Dimmu í gærkvöldi og átum gjörsamlega yfir okkur.
Það var hörpuskel í forrétt og brjálæðislega góður indverskur kjúklingaréttur og naan brauð í aðalrétt (ég er með uppskriftina í farteskinu).
Súkkulaðiterta í eftirrétt og við borðuðum þangað til við gátum varla hreyft okkur eða talað.
Blóðstreymið yfirgaf heilann og erfiðaði allt við meltinguna og við sátum dofin og andstutt á kjaftatörn í nokkra tíma þangað til óbleikur taxi ók okkur heim.
Ég held svei mér að ég sé ennþá södd!
Svo er okkur boðið í kaffi til bróður karldurgsins í dag!
Og ég sem á að vera í átaki!
voru tímarnir aðrir en þeir eru í dag.
Það var málað og breytt á MARGRA ára fresti eða aldrei.
Sama sófasettið notað þangað til næsti ættliður erfði það.
Það var alltaf tekið til, skúrað, þveginn þvottur og ryksugað á laugardögum (ekki alla daga vikunnar).
Þar utan var bara vaskað upp eftir kvöldmatinn og eldhúsgólfið sópað.
Vikan leið og allt var rútína.
Yndislegt.
Amma kom heim úr vinnunni á sama tíma á hverjum degi.
Oft rölti hún við í kjörbúðinni, kom heim, fékk sér kaffi og las blöð og byrjaði svo að elda kvöldmatinn.
Á morgnana á virkum dögum vaknaði ég við kaffiilm og ilminn af ristuðu brauði.
Um helgar við suðið í ryksugunni.
Það var allt svo rólegt og pottþétt hjá ömmu.
Amma fór aldrei í ræktina, hún bara gekk í vinnuna og úr henni, tók strætó í miðbæinn einstöku sinnum ef þurfti að versla eitthvað sérstakt, skó eða kjólefni.
Amma hafði tíma til að draga andann!
Hvað gerðist?
Í dag vinna allir fram eftir öllu, fara svo í leikfimi, hendast um hálfa Rvík að finna þetta eða hitt sem þarf í þennan eða hinn réttinn, fara á snyrtistofu í lit og plokk, á hárgreiðslustofur í klipp og stríp, kaupa þennan eða hinn óþarfann og eru svo þrífandi alla vikuna, málandi skiptandi um innbússtíl og svona frameftir götunum.
Það er aldrei neinn tími!!!!
Er furða að unga fólkið okkar sé agalaust og týnt í tilverunni.
Það er týnt! Allir sem ættu að finna það eru týndir!
Að minnsta kosti eftir skóla.
Kennararnir eru jú ennþá á sínum stað þótt þeir megi í dag varla anda á englana litlu sem mamma og pabbi hafa engan tíma til að anda á svo kennarnir þurfi þess ekki.
Hana nú!
Hægjum nú aðeins á, lækkum viðmiðin, nýtum húsgögnin lengur, leyfum málningunni að gulna áður en við málum yfir, eldum grjónagraut (ja eða hafragraut) og verum til staðar!
Við verðum ekkert hamingjusamari á þessari fjandans fart og þetta brjálaða lífsgæðakapphlaup snýst ekkert um raunveruleg lífsgæði!
Stoppum nógu lengi til að gefa okkur tíma til að njóta!
Heilinn í mér er eiginlega hættur að virka af nokkru viti.
Nú er unglingaherbergið nánast tilbúið.
Það á bara eftir að fjarlægja dót og myndir úr glugganum og setja filmu í.
Sonurinn er bara sáttur og hefur allt við hendina. Tölvuna, sjónvarpið og þrjár leikjatölvur allar uppsettar og tilbúnar til notkunar.
Hér er mynd af herlegheitunum :)
Jón Þór heimsótti ömmu sína um helgina.
Hann er alveg ofboðslega mikið krútt.
Hann skrafar á fullu á sínu einkamáli og sýnir allskyns svipbrigði, hlær, æsir sig og sperrir allan í þessum kjaftatörnum sínum.
Hér er mynd af honum að skrafa við ömmu sína :)
